|
|
Najlepsze oferty!
Humor!
Szwejk zwiedza schron pod Kremlem.
Pokazuja mu rozne rzeczy i inne zdobycze przodujacej sily miedzynarodowego etc.
Dochodza do najwazniejszego miejsca:
--A tu Szwjku widzisz trzy guziki: czerwony, zolty i niebieski. Jak nacisniemy
niebieski - bum! Nie ma Ameryki, naciskamy zolty - bum! - Nie ma Chin. Naciskamy
czerwony - bum! Na swiecie zostaje tylko zwiazek radziecki. (sp - Freudian slip).
Szwejk drapie sie po glowie i mowi:
--To mi przypomina historie Kuby Ptrlicki z Pardubic, ktory tez mial
trzy kolorowe nocniki pod lozkiem, ale jak raz wracal pijany do domu
to sie zesral na schodach!
W Wachocku mial sie odbyc pochod dziewic, ale jedna zachorowala, a druga
powiedziala, ze sama nie pojdzie...
- Wyobraz sobie: wracam wczoraj niespodziewanie do domu i zastaje moja
zone w lozku z jakims Francuzem..
- I co powiedziales??
- A co mialem powiedziec?? Przeciez wiesz, ze nie znam francuskiego..
Co powinien zrobic zolnierz, bedac w skladzie amunicji, kiedy
wybuchnie pozar?
- Powinien wyleciec w powietrze!
Maz dzwoni do z pracy do domu.
- Kochanie, wroce dzisiaj nieco pozniej. Wiesz, przyjechala dzisiaj do
nas zagraniczna delegacja. Bedziemy z nimi omawiac szczegoly kontraktu...
- Akurat, ja cie dobrze znam. Wrocisz o czwartej nad ranem, pijany w
sztok i bez pieniedzy.
Po 22-giej maz znowu dzwoni do domu i nieco "zmeczonym" glosem mowi:
- Kochanie, juz za godzine bede w domu. Te negocjacje nieco sie
przedluzyly, ale niedlugo koniec.
- Akurat, ja cie dobrze znam. Wrocisz o czwartej nad ranem pijany w
sztok i bez pieniedzy.
Jest czwarta rano. Facet stoi przed drzwiami swojego domu. Jest pijany
w sztok i bez pieniedzy. Kiwa sie nad wycieraczka i mruczy:
- No i wykrakala...
- Jak spia niemowleta w Sarajewie ?
- Jak zabite.
- Panie sierzancie, przed pieciu dniami zona zniknela mi z mieszkania.
- Dlaczego dopiero dzis pan to zglasza?
- Nie wierzylem szczesciu!
spowiedz
Spowiedz. Do konfesjonalu stoi kolejka ludzi, przewaznie mlode panienki. Jedna
z nich podchodzi do kratek, kleka i wyznaje swoje grzechy.Mowi cicho i
wstydliwie:
-Zgrzeszylam bardzo,prosze ksiedza
-Jak, moja corko?
-Mialam GO w rekach.
-Oj rzeczywiscie, to wielka przewina.Przy oltarzu stoi pojemnik z woda
swiecona, idz i umyj w niej rece.
Dziewcze idzie szybko w tamna strone,ale widzi, ze i tutaj jest tloczno.
W kolo pelno panienek, slychac stlumione:
GUL GUL GUL .... (gulgot wody w gardle!)
Rolnik kupil do gospodarstwa zebre i zaprowadzil ja do obory.
Zebra zaczela sie zastanawiac co tez ona bedzie tu robic i postanowila
spytac wspollokatorow.
Zaczela od krowy:
- Krowa, co tu robisz?
- Rano wyprowadzaja mnie na pastwisko, pase sie tam caly dzien,
potem wieczorem mnie doja i odprowadzaja do obory.
- "Nie jest zle" - pomyslala zebra, ale zpytala jeszcze konia, na co ten:
- Czasem pociagne jakis woz, czasem zaoram jakies pole, ale najczesciej
pase sie spokojnie na pastwisku.
Zebra postanowila jeszcze spytac byka:
- A co ty to robisz?
- Te, mala, sciagnij pizamke to zobaczysz!
Opisy gg!
\\m/(-_-)\\m/ PukS NoT DeaD
Bo Ty jesteś jak powietrze, dla mnie jak życia sens ...
co mam napisać w rubryce "zawód"? Miłosny?
Co Robisz Koteczku? leżysz W łózku? Ja Mysle o Tobie Zasnać Nie Moge
DZięKI Tobie NA mYch Ustach PjawiŁ Sie USmiech I tam poZoStanie :*:*
Kocham życie bo dało mi Ciebie,kocham Ciebie bo jestesnmoim życiem
Widziałam Twych oczu radosny blas,gdy przyszła do Ciebie pierwszy raz...
Największa miłość to ta niespełniona!!!!!
Pokochałam ... powiedziałam ... źle zrobiłam .. bo Cię straciłam =o(
Idę, idę nic nie widzę nagle patrze a tu oka nie mam!!
Strefa gracza...!
Wiedza powszechna!
Najważniejsze fakty z historii biologii
Biologia. Najważniejsze fakty z historii Najważniejsze fakty z historii biologii IV w. p.n.e. Arystoteles stworzył pierwszy układ systematyczny zwierząt i roślin; jego koncepcje wywierały wpływ na nauki biologiczne przez wiele stuleci IV/III w. p.n.e. Teofrast z Eresos stworzył podstawy botaniki, opisał około 500 gatunków roślin I w. n.e. Pliniusz Starszy w dziele Historia naturalis podał całokształt wiedzy przyrodniczej ówczesnych czasów II w. Galen, najwybitniejszy lekarz starożytności, stworzył podstawy anatomii i fizjologii 1543 A. Vesalius w dziele De humani corporis fabrica... zapoczątkował naukę nowożytnej anatomii XVI w. M. Servet opisał mały obieg krwi (płucny) 1628 W. Harvey opisał całościowo krążenie krwi 2. poł. XVII w. M. Malpighi stworzył podstawy anatomii mikroskopowej, odkrył naczynia włosowate; wraz z N. Grewem dał podstawy anatomii roślin; R. Hooke dostrzegł i opisał komórkę roślinną 1693 J. Ray wprowadził po raz pierwszy pojęcie gatun...pieniądz,
pieniądz, ekon. jedna z podstawowych kategorii ekon., która wyłoniła się w rezultacie rozwoju społ. podziału pracy oraz odejścia od gospodarki naturalnej i barteru. Ta ostatnia funkcja może być realizowana przez dobrowolną akceptację przez wierzyciela pieniędzy przedstawionych do zapłaty albo poprzez przymus prawny, wyrażony formułą „prawny środek płatniczy”, która mówi, że pieniądz przedstawiony do zapłaty ma moc zwalniania ze zobowiązań, a wierzyciel nie ma prawa odmówić jego przyjęcia; nie zawsze pieniądz spełnia wszystkie wymienione funkcje, np. podczas inflacji przestaje być środkiem tezauryzacji oraz miernikiem wartości. Dla określenia istoty pieniądza duże znaczenie ma pojęcie obiegu pieniężnego, współcześnie różnie definiowane: M1 to zasoby pieniężne w ręku ludności plus rachunki czekowe a vista, czyli obieg pieniężny w tradycyjnym sensie; M2 to M1 plus małe (do 100 tys. dol. USA) wkłady oszczędnościowe i certyfikaty depozytowe; M3 to M2 plus duże salda rachunków ...
Encyklopedia!
IRAK
Irak, Bagdad, pomnik nieznanego żołnierza i meczet
państwo w płd.-zach. Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu; graniczy z Kuwejtem, Arabią Saudyjską, Jordanią, Syrią, Turcją, Iranem; od południa wąski dostęp do wód Zatoki Perskiej; pow. 438 317 km2; 27,1 mln mieszk. (2004); stolica Bagdad, 3,8 mln mieszkańców, zespół miejski 6,5 mln; gł. miasta: Basra, Mosul, Kirkuk, Irbil, Sulajmanija; j. urzędowy: arabski, nadto w użyciu kurdyjski, turecki, kaukaski, perski; jednostka monetarna: 1 dinar iracki = 1000 filów; PKB na 1 mieszk. 1080 dol. (2005).NIEMIECKA MUZYKA
Niemiecka muzyka, filharmonia w Berlinie
Niemiecka muzyka, Heinrich Frauenlob z muzykami, XIV w.
Niemiecka muzyka, Richard Wagner i król Ludwik II
1. ludowa, mimo że uległa silnemu przeobrażeniu pod wpływem muzyki profesjonalnej religijnej i świeckiej, w wielu regionach (Szwabia, Turyngia, Bawaria) zachowała swoje pierwotne właściwości; można je także zaobserwować w enklawach ludności niem. żyjących poza terenem Niemiec (Słowenia, Spisz, Węgry, Powołże); w muzyce tej dominowała forma ballady, a także liczne pieśni związane z dorocznymi obrzędami i tańce kołowe; instrumentarium stanowiły proste idiofony (dzwony, skrobaczki, grzechotki), aerofony (flety, rogi) i chordofony (kitary, chrotty); repertuar ludowy znany dzisiejszym wykonawcom nie jest starszy niż XVIII-wieczny; charakterystyczne są rytmy trójmiarowe (walc, ländler); melodyka odznacza się recytacyjnością z wyraźnym prymatem tekstu, częste powtarzanie tych samych dźwięków. N.m. ludowa rozwijała się także w związku z kult...
Wielka literatura!
którego miałabym zrezygnować z zamiaru. Ruszyłam za nią, kiedy zbliżała się już do pierwszego piętra, czując się całkowicie wytrącona z równowagi i usiłując jakoś trzeźwo ustosunkować się do strasznego odkrycia. Ohydna harpia nie poszła wyżej, na pierwszym piętrze skręciła w korytarz na lewo, zajrzałam za nią, nie zauważyła mnie ani, dzięki gumiakom, nie usłyszała, dostrzegłam jeszcze, że otwiera sobie drzwi pokoju na końcu, tuż obok damskiej toalety.
Marek mieszkał piętro wyżej, dokładnie nad nią. Moim otumanionym wnętrzem wstrząsnęło następne odkrycie, niemniej okropne. Wynajął sobie pokój nie od strony morza, gdzie miałby ciszę doskonałą, tylko od strony ulicy, gdzie rozlegał się ów budzący go warkot, z pięknym widokiem akurat na parking...
Osobowość mam na szczęście elastyczną i skłonną do podziału na części. Jedna część ufnie przyjąwszy objawy jego uczuć, dała im wiarę i pławiła się w błogim rozanieleniu, druga zaś kategorycznie postanowiła podstępnie wykryć, co tu się właściwi
skim niedźwiedziem.
Jeśli Jenerał każe, to go tu przywiedziem".
"Jest - rzekł porucznik - kilku innych rodem z Litwy,
Jeden żołnierz znajomy pod imieniem Brzytwy
I drugi, co z tromblonem jeździ na flankiery;
Są także w pułku strzelców dwa grenadyjery
Dobrzyńscy".
"Ale, ale, o ich naczelniku -
Rzekł Jenerał - chcę wiedzieć, o tym Scyzoryku,
O którym mnie Pan Wojski tyle prawił cudów,
Jakby o jednym z owych dawnych wielkoludów".
"Scyzoryk - rzecze Wojski - choć nie egzulował,
Ale bojąc się śledztwa, przed Moskwą się schował;
Całą zimę nieborak tułał się po lasach,
Teraz dopiero wyszedł; w tych wojennych czasach
Pan Tadeusz 500
Adam Mickiewicz
Mógłby się na co przydać, jest rycerskim człekiem,
Szkoda tylko, że trochę przyciśniony wiekiem.
Lecz owóż on!..."
Tu Wojski palcem wskazał w sieni,
Gdzie czeladź i wieśniacy stali natłoczeni,
A nad wszystkich głowami łysina błyszcząca
Ukazała się nagle jak pełnia miesiąca,
Trzykroć weszła i trzykroć znikła w głów obłoku;
Kl
a, to się zapewne sama zgłosi. W razie czego on będzie odpowiadał, nie ty.
Ze złośliwą uciechą wykrzywiłam się do słuchającego męża, ha migi pokazując mu, że dostanie po pysku. Pan Palanowski, zaskoczony widocznie przesyłką dla kacyka zakończył rozmowę tak pospiesznie, że nie zdążyłam poinformować go o włamywaczu. Nie zdążyłam też uzgodnić szczegółów zakończenia imprezy, ale odniosłam wrażenie, że bardzo rychło zgłosi się ponownie.
- Co to było? Kto dzwonił? - dopytywał się mąż niecierpliwie.
- Wielbiciel Basieńki. Zapowiedział, że ci strzelą kopa za paczuszkę. Dał mi do zrozumienia, że powinieneś ją dostarczyć bez mojego udziału.
- Zgłupiał czy co? - zdenerwował się mąż. - Niech oni się lepiej ode mnie odwalą! A w ogóle jak się to wszystko skończy, niech skonam, dam temu Maciejakowi po mordzie! Temu twojemu gachowi też mogę dać, czego on jeszcze chciał?
- Zaraz, muszę zawiadomić władze. Możesz słuchać, to się dowiesz przy okazji.
Kapitan bardzo się ucieszył, kazał sobie powtórzy
|
- Nic nie szkodzi, zaczekam.
Z tyłu, od strony kuchni, padał blask lampy. Dopiero teraz, w tym półcieniu Ksienia poznała Gejżanowskiego. Z miejsca zakrzatnęła się.
- A, to panycz! Proszę wejsć. Niech panycz zaczeka. Zaraz zaswiecę.
Wszedł za nia do srodka, a Ksienia truchcikiem pobiegła do kuchni. Wróciła z lampa.
- Tędy, o niech tędy panycz idzie, tu sobie w pokoju panycz zaczeka. Księdza proboszcza tylko patrzyć...
W pierwszej chwili Seweryn nie dostrzegł Michasia. Dopiero, kiedy Ksienia wysunęła się na srodek i swiatło lampy ogarnęło cały pokój, zobaczył chłopca stojacego pod sciana przy oknie.
Tymczasem Ksienia, postawiwszy lampę na stole, dyskretnie się wycofała. Seweryn poczuł się trochę nieswojo. Stał w płaszczu, z czapka w ręku, udawał, że rozglada się po pokoju, w rzeczywistosci jednak niczego nie widział, ciagle bowiem czuł na sobie uważny i nieufny wzrok chłopca. Czegóż on mi się tak przyglada, ten smarkacz? - pomyslał ze złoscia.
Nagle zwrócił się w tamta stronę i udał zdziwienie.
- O, widzę, że nie jestem sam!
Michas stał ciagle pod sciana, nie spuszczajac oczu z Gejżanowskiego.
Teraz dopiero Seweryn zorientował się, kim jest mały. Słyszał, że proboszcz ma wychowanka, ale sam tylko raz jeden widział Michasia. Było to jeszcze przed rokiem, którejs niedzieli. Chcac zatrzeć drobne, lecz nieprzyjemne starcie z ojcem, wybrał się wówczas przykładnie na sumę. Jeżeli kiedykolwiek bywał na nabożeństwie, zatrzymywał się zawsze przed kosciołem. Tym razem, ponieważ padał deszcz, wszedł do srodka. Nie miał zamiaru zapuszczać się głęboko, ale stojacy przy wejsciu chłopi zaczęli rozstępować się, musiał więc, nie chcac zwracać na siebie uwagi, dojsć do ołtarza. Jak każdy, kto nie uczestniczy w nabożeństwie, przypatrywał się rozmaitym twarzom. Między innymi, już pod koniec sumy, zwrócił jego uwagę chłopiec służacy do mszy. Zadziwił go wówczas przez chwilę niezwykła czystoscia i niewinnoscia spojrzenia. Czuło się, że ten kilkunastoletni dzieciak z głębokim i niefałszowanym przejęciem towarzyszy księdzu.
Seweryn odsunał od stołu krzesło i usiadłszy, wygodnie się rozparł.
- To ty jestes wychowankiem proboszcza, tak?
Michas skinał głowa.
- A kto ja jestem, to chyba wiesz? Co, nie wiesz? Żartujesz! Naprawdę nie wiesz? A to zabawny z ciebie chłopak! Cos podobnego! Przecież tutaj najmniejsze dziecko powie ci, kim jestem. Nigdy mnie nie widziałes?
- Widziałem - odparł cicho.
- No więc?
- Ale nie znam pana.
- Jak to, widziałes i nie znasz? Poczekaj, poczekaj...
Rozesmiał się Ogarniało go coraz większe podniecenie, ów niepokój, który zawsze się w nim odzywał, gdy wiedział, że zło może być posłuszne jego woli, kiedy mógł je obserwować w zwolnionym działaniu, w saczeniu się kropla po kropli, podobne truciznie pozornie kuszacej, a dopiero po chwili zniekształcajacej rysy twarzy. Przypomniało mu się, że ulubionym jego zajęciem w latach chłopięcych było mordowanie wszystkich napotkanych po drodze stworzeń: muchy odarte ze skrzydeł wbijał na szpilkę i trzepocace się podpalał, rozdeptywał motyle, ostra laska przygważdżał żaby, zabijał jaszczurki i swierszcze, rozkopywał i burzył mrowiska. Kiedy w dwunastym roku życia otrzymał od ojca flower, rozpoczał systematyczne tępienie wiewiórek. Najwięcej jednak zadowolenia dał mu pewien dzień póznego lata, gdy przyczaiwszy się w rowie koło słupów telegraficznych zastrzelił jaskółkę. Po raz pierwszy odczuł wówczas cierpka radosć towarzyszaca łamaniu uswięconych zwyczajów.
I w tym momencie pomyslał, że niedaleka być może jest chwila, kiedy w Michasiu, z pewnoscia nie splamionym dotychczas żadnym brudnym uczynkiem, odezwie się okrucieństwo. Kogóż może to ominać? Kogo stać, aby zdołał wyłamać się z ogólnego prawa natury? Gdyby nie lęk przed dorazna kara, któż by nie zabijał, kto umiałby osłonić się przed pokusami, które pragna karmić się złem? Wtem uczuł, że jednoczesnie z tymi myslami, niby w innej rzeczywistosci, istniał w nim jakis nieokreslony i nieuchwytny głos. Miał takie wrażenie, jakby czegos zapomniał.
Poderwał się z krzesła nieopanowanym ruchem i tak szybko cofnał się w stronę okna, że nie zauważył nawet, kiedy Michas także wstał. Wzrok jego przykuł duży krzyż odcinajacy się od pobielanej sciany ciemnym, chropowatym drzewem. Sewerym zdziwił się, że dopiero teraz go dostrzegł. Chociaż krzyż wisiał na wprost wejscia, dokładnie pamiętał, iż gdy wszedł do pokoju, sciana wydała mu się pusta.
Po krótkiej ciszy nowe natarcie wiatru zabrzmiało wzmożonym natężeniem, jakby spętane nocne siły wszystkie razem zerwały się z uwięzi i podobne skrzydlatym szatanom spadły gniewnym kłębowiskiem na ziemię.
Seweryn drgnał. Zdał sobie nagle sprawę, jaki to głos przed chwila dawał w nim o sobie znać. Usłyszał wyraznie słowa, których kiedys, gdy przystępował po raz pierwszy do komunii, uczył się na pamięć: Panie, nie jestem godzien, abys wszedł pod dach mój, ale rzeknij słowo, a będzie zbawiona dusza moja. Usłyszał to zdanie nasycone tym samym przelotnym wzruszeniem, z jakim je wówczas za kapłanem powtarzał. Ujrzał biały ornat triumfujacy czerwienia krzyża, złoty kielich a wyżej monotonny nieomal dotykalny szept księdza: Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat animam tuam in vitam aeternam.
Ocknał się usłyszawszy głos chłopca. Ale nie zrozumiał słów. Spojrzał w jego stronę:
- Mówiłes cos?
- Wychodzi już pan? - spytał tamten z akcentem zawodu.
Seweryn powtórzył machinalnie:
- Czy wychodzę?
I niespodziewanie ożywił się.
- Nie, oczywiscie, że nie wychodzę! Skadże? Nawet mi to do głowy nie przyszło. Co za pomysł! Obiecałem ci przecież opowiedzieć... No i cóż mi się tak przypatrujesz, jakbys ducha zobaczył?
Michas zbladł i cofnał się.
- Dziwnie pan tak teraz wyglada...
Seweryn rozesmiał się hałasliwie.
- Ja dziwnie? Wydaje ci się, mój mały. Dlaczegóż miałbym dziwnie wygladać.
Przeciagnał jednak niespokojnie dłonia po twarzy, jakby chciał siebie w ten sposób sprawdzić. Cos go musiało zastanowić, bo szybko nachylił się w stronę lampy.
- Chodz no tutaj! - skinał na chłopca.
Michas zbliżył się.
- Co dziwnego zobaczyłes we mnie? No, mów! Słyszysz? Czego stoisz i gapisz się? Masz mi w tej chwili powiedzieć. Co jest we mnie dziwnego?
Nie mogac się doczekać odpowiedzi, chwycił Michasia za rękę
firmy budowlane
materiały budowlane
developerzy
mieszkanie
deweloperzy
|
